Narrator i zarazem bohater liryczny, identyfikujący się z autorem, jadąc w stanie coraz większego upojenia alkoholowego z Moskwy do Pietuszek, snuje opowieść właśnie o tym, jak jedzie pociągiem, co w nim robi i o czym myśli - z taką pijacką bezpośredniością, coraz bardziej mglistą i fantazjującą, że z wolna coraz sugestywniej wciąga nas w świat swojej tragikomicznej wizji rzeczywistości sowieckiej.