Audiobook: Mira Jaworczakowa, OTO JEST KASIA, 1CD - MP3

Opis zdarzenia:
Katarzyna (zwana dalej także Kasią) do ósmego roku życia najmłodsza w rodzinie przyzwyczajona do uwagi nie tylko najbliższych członków rodziny nie przejawiała oznak upośledzenia społecznego. Lubiana i adorowana przez większość ludzi przebywających w jej towarzystwie przyzwyczaiła się do atencji  i specjalnego traktowania. Nie będąc uprzedzona o tym, iż w jej życiu pojawi się nowa osoba, zostaje zaskoczona pojawieniem się Agnieszki - młodszej siostry. Taka sytuacja dowodzi również, że ośmioletnia oskarżona nie jest osobą inteligentną, wydawałoby się, że prawie dzisięcioletni człowiek zauważy, iż jego matka jest w ciąży i powiąże ten fakt z doświadczeniami innych, książkami i filmami i wydedukuje, że w niedalekiej przyszłości przyjdzie mu dzielić życie domowe z innym człowiekiem. Katarzyna odmawia jakiegokolwiek kontaktu ze swą siostrą separuje się od rodziców i brata. Nie interesuje jej rozwój Agnieszki, także w szkole jej oceny mocno się obniżają spowodowane zaniedbaniem ze strony oskarżonej. Jednakże to nie jest jeszcze powodem dla którego dzisiaj się tu spotykamy. Przyczyna tego jest konkretna sytuacja, która wydarzyła się kilka miesięcy po narodzinach poszkodowanej. Katarzyna pozostawiona sama w domu z Agnieszką, zobligowana do opieki nad młodszą siostrą zostawia ją i ignoruje rozpaczliwy płacz dziecka. Jej brak zainteresowania, jej zaniedbanie przyczynia się do poważnej choroby Agnieszki.

Obrońca:
Katarzyna Makuch, która stara się dowieść, że oskarżona nieumyślenie przyczyniła się do zagrożenia życia własnej siostry, robi to bardzo przekonująco. Może to młody głos pani adwokat, może czysta dykcja sprawiają, że jej opowieść staje się wiarygodna. Sytuacja ukazana przez nią jako zwykłe zdarzenie losowe jest przedstawiona rzetelnie, tak jakby sam, ten przedstawiciel prawa znajdował się w podobnym położeniu kilkanaście lat temu, kiedy sam uczył się składać literki w wyrazy, a wyrazy w zdania.

Świadkowie:
Rodzina Katarzyny na początku traktuje podejrzaną jako małe dziecko, czym przyczynia się do budowania poczucia odpowiedniości takowej sytuacji. Ich zachowanie przypomina kontakt nie z ośmioletnią, świadomą swych czynów dziewczyną, lecz relację z trzyletnim dzieckiem. To także ich wina, iż oskarżona staje dzisiaj przed sądem. Tak diametralna zmiana w relacjach osobistych rodziców, brata i dziadków mogły wprowadzić spory zamęt w życiu i psychice podejrzanej.

Mowa końcowa:
Na szczęście nic się nie stało, może inaczej - nastąpiło coś dobrego, a mianowicie rehabilitacja młodej oskarżonej. Obecnie Katarzyna chętnie zajmuje się swoja młodszą siostrą, chwali się o jej nowymi umiejętnościami i poczynaniami swoim rówieśniczkom. Oczywiście ciężko pracuje zmagając się z materiałem podstawy programowej klasy trzeciej. Chętnie korzysta z umiejętności dydaktycznych swego starszego brata. Jednakże nie dajmy się zwieść, Katarzyna  z całą pewnością zasługuje na większą karę. Jej nieodpowiednie, prawie półroczne zachowanie przyczyniło wiele cierpienia rodzicom, całej rodzinie i innym ludziom z otoczenia oskarżonej i prawie doprowadziło do śmierci małoletniej siostry oskarżonej. Myślę, że odpowiednią karą dla Katarzyny będzie nagłośnienie całej sprawy, tak aby inni niepełnoletni mogli zaufać trudnemu doświadczeniu podejrzanej i nauczyć się nie popełniać  jej błędów. Sprawozdanie całej sprawy powinno stać się obowiązkową lekturą młodego człowieka, wtedy rehabilitacja Katarzyny będzie całkowita.