Audiobook: Harlan Coben, W GŁĘBI LASU, 1CD - MP3

Po wielu latach niewyjaśniona sprawa zabójstwa czworga nastolatków podczas letniego obozu - powraca, a osobą, której szczególnie zależy na poznaniu prawdy jest brat jednej z ofiar (choć jej ciała nigdy nie odnaleziono, ale nie będę nikomu psuć zabawy). Smaczku całej sprawie dodaje fakt, że jest on prokuratorem okręgowym (czyli ma dość szeroki wachlarz możliwości), ale jednocześnie jest ,,niepokojony" przez rodziców, którym zależy, by odwołał swoje prokuratorskie zarzuty, w sprawie związanej ze zbiorowym gwałtem na prostytutce - dokonanym przez ich synów. Copeland jest jednak nieugięty, nawet wtedy, gdy na jaw wychodzą niecne sprawki związane z działalnością jego rodziny. Stanowi wzór amerykańskiej cnoty, który dla przyzwoitości autor sprowadza kilka razy na ziemię.

Całość przesiąknięta jest Ameryką, wszystkimi jej stereotypami, mitami i... demonami. Prokuratorzy i obrońcy toczą ze sobą zaciętą walkę nie tylko na salach sądowych, uwodzą ławę przysięgłych wyuzdanymi manipulacjami, szukają czułych punktów - nie tylko u stron procesu - ale i u siebie nawzajem, posługują się armią prywatnych detektywów, którzy wykorzystują wszelkie sposoby, by zdobyć lub utaić informację. Ci sami ludzie biegną do przedszkoli z zestawem kamer i filmują każdy krok swojej pociechy. Starsze dzieci wyjeżdżają na letnie obozy, na których od czasu do czasu czyha na nich seryjny (a jakże!) morderca. Wokół sprawy powstają niejasności związane między innymi z działalnością... Rosjan. To tylko niektóre z przykładów niezwykle silnego osadzenia powieści w kulturze amerykańskiej, przez co niektóre elementy kryminalnej układanki wpasowują się w obraz jeszcze zanim zażyczy sobie tego narrator.

Utwór utrzymany jest w konwencji kryminału typu fast - mamy politykę,  chęć awansu i masę przeszkód. Autor buduje napięcie poprzez dodawanie nowych wątków i ich wzajemnych powiązań. Na szczęście dla odbiorcy robi to w dość przejrzysty sposób i trudno się zgubić w gęstniejącej fabule. Swoiste napięcie swoim głosem buduje również Krzysztof Globisz, choć momentami miałam wrażenie, że bardziej sprawdziłby się w kabaretowej formie narracji. Aktor silnie angażował się w dialogi, a w szczególności w kwestie wypowiadane przez kobiety - jego głos stawał się wtedy cienki, wręcz piskliwy - efekt jest dość karykaturalny. Można się jednak do tej maniery przyzwyczaić...

Książka ma w sobie duży ładunek niepokoju. Jest to ten rodzaj uczucia, które towarzyszy nierozwiązanym sprawom z dalekiej przeszłości. Od zbrodni mija dwadzieścia lat, a mimo to nie pozwala o sobie zapomnieć. Pozornie wszystko jest zamknięte. Wszystko oprócz brakujących dwóch ciał. Sprawia to, że tożsamość głównego bohatera jest rozproszona, choć z pozoru wszystko jest na swoim miejscu. Odtwarzanie, z psychoanalityczną precyzją, kolejnych fragmentów przeszłości, domykanie niewyjaśnionego, pozwala na proces zmierzający do oczyszczenia i powrotu w jedyne właściwe miejsce - do ,,teraz", bez nieustającego powracania do rzeczy, których już zmienić nie można. Przechodzenie przez opowieść Cobena, właśnie w tym kontekście, jest dość ciekawe i podnoszące jego walory. Oczywiście, wśród bohaterów pojawia się pani psycholog, która użycza kilku mocno oklepanych teorii wpływu społecznego, kłamstwa, a nawet rozumienia procesu żałoby, jednak nie warto zatrzymywać się na tym zbyt długo. Jak mawiał wieszcz: najważniejsze jest niewidoczne dla oczu...

Całość prezentuje się nader przyzwoicie. Oczywiście należy wziąć pod uwagę to, iż Coben jest autorem bestsellerów, za które notabene zgarnia kilka milionów dolarów, a jego twórczość jest przesiąknięta duchem Ameryki ze wszystkimi jej wartościami. Dostajemy jednak kawałek dobrze napisanej i przeczytanej literatury w wersji pop. Przy czym tu i ówdzie udaje się wyciągnąć mistrzowsko skrojone fragmenty, a napięcie momentami zbliża się do tego, które znamy z filmów Hitchcocka.