Audiobook: Lauren Weisberger, DIABEŁ UBIERA SIĘ U PRADY, 1CD - MP3

Może przejdę do sedna - przez ostatnie dwa tygodnie słuchałam audiobooka ,,Diabeł ubiera się u Prady" i stwierdzam, że ciężko jest mi ocenić tę książkę do słuchania. W pewnym sensie związałam się z nią emocjonalnie - te poranki pomiędzy 6:15 a 7:45, kiedy to oddawałam się lekturze przy przecieraniu oczu, rozczesywaniu kołtuna na głowie, czy nieudolnej próbie zjedzenia zdrowego śniadania. Ale chyba najbardziej nas połączył półgodzinny dojazd do mojego miejsca pracy w zatłoczonym, niepachnącym fiołkami tramwaju. Bo dzięki słuchaniu o życiu młodej Andrei Sachs skupiałam się na śledzeniu jej losów, a nie zastanawianiu się, dlaczego jeszcze nie leżę na moim ciepłym i przytulnym materacu. Ciężko jest mi ocenić ten audiobook z tego powodu, że był on tak samo denerwujący, co przyjemny.

Technika nagrania (5)
Odcinki zostały dobrze podzielone na 102 odpowiednie części, wszystko nagrane jest czysto - bez żadnych wpadek lektorki (czego zawsze żałuję, bo stanowiłoby to ciekawy kąsek).

Opakowanie (5)
Okładka jest wierną kopią wydania książkowego tejże pozycji, a także plakatu promującego film powstały w oparciu o fabułę stworzoną przez Lauren Weinberger. Spodobało mi się, że zarówno książka, audiobook i adaptacja filmowa (odbiegająca treścią od oryginału) tworzy spójną całość.  Pudełko jest z utwardzanej tektury i jest niewiele większe od płyty - dodam, że to mój ulubiony rodzaj opakowania. 

Interpretacja (3)
W ocenie interpretacji pani Katarzyny Martenowskiej miałam ciężki orzech do zgryzienia. Aktorka ma czysty i przyjemny głos, którego dobrze się słucha. Jego modulacja była zawsze odpowiednia i bardzo dobrze komponowała się z tekstem. Jednakże - właśnie, jednakże bardzo się cieszę, że moje małe mp3 ma funkcję szybszego odtwarzania nagrania, bo gdyby nie to, pewnie w tym momencie jeszcze słuchałabym końcówki tej książki. Może niektórym osobom pasuje ten, według mnie rozwlekły, sposób czytania, ja jednak nie mogłabym słuchać tego w takiej wersji, jak to było nagrane (proponuję zawsze posłuchać próbki w sklepie z audiobookami). I po DRUGIE, gdyż przez to nazwałam ten audiobook denerwującym - nazwy angielskie wymawiane przez aktorkę. Jestem już tym pokoleniem, które wychowało się na filmach amerykańskich i serialach z napisami, i jak słyszę, że ktoś tam ukończył dżejl i lubi słuchać dżi lo (no tak zdarzyło mi się oglądać namiętnie Gilmore girls i wiem, że Rory studiowała w Jejl a nie dżejl (Yale)) to po prostu z oburzenia pluję siebie i ludzi naokoło, najbardziej problematyczne staje się to w tramwaju, który, jak już napisałam jest zawsze zatłoczony.

Język i fabuła (4)
Historia, którą swym piórem nakreśliła Laurem Weisenberg jest opowieścią wielu, wielu tych, którzy kończą studia i chcą znaleźć dobrą, ,,przyszłościową" pracę. Młoda dziewczyna znajduje etat, jako asystentka Mirandy Priestly, która czyni życie Andrei jednym wielkim pasmem nieszczęść. Jest wymagająca, ale nie na zasadzie: ,,mój szef jest bardzo zasadniczy", pani Priestly żąda od swoich asystentek rzeczy praktycznie niemożliwych. Jest nieuprzejma do obrzydliwości - np. nie zadaje sobie trudu zapamiętaniem imienia Andrei, a złośliwości, które kieruje w stosunku do innych są na porządku dziennym. Dodam jeszcze, że książkowy diabeł (bo tym właśnie jest sławna Miranda) różni się od bohaterki filmu - tam wspaniała Meryl Streep nadała swej bohaterce ludzkich rysów, podczas gdy, w książce jest to jednowymiarowa, płaska i z gruntu zła postać. Nie ona jednak budzi, przynajmniej w moim mniemaniu, najwięcej emocji. Główna bohaterka jest cudną dziewczyną, tą w stylu Heidi, Pollyanny, Ani z Zielonego Wzgórza i jeszcze kilku innych panien zawsze postępujących dobrze i szczerze. Dla mnie, jest to dziewczę wysoce irytujące - po pierwsze za każdym razem Andrea pokazuje, że jest ponad Wszystko (Wszystko, to ubrania makijaż, gazety z modą, pieniądze, a także inni ludzie). Słuchając audiobooka słyszałam tylko pogardę 23-letniej dziewczyny w stosunku do koleżanek z pracy, samej gazety, a pod koniec powieści główna bohaterka gardziła nawet sama sobą. Dodatkowo osoba, która wyśmiewa czyjś poziom francuskiego, nie umiejąc przy tym powiedzieć słowa w tym języku, wydaje mi się zwyczajnie żałosna. Może właśnie o to chodziło pisarce tworząc tę sylwetkę - bo podobno dobrze stworzona postać powinna wzbudzać kontrowersje i negatywne emocje - jeżeli o mnie chodzi, Andrea budziła u mnie przede wszystkim pejoratywne odczucia. Powieść to została zbudowana na solidnych stereotypach, które mogą pozostać niezauważone, jednak gdy się je spostrzeże stają się irytujące niczym komar w letnią noc, złośliwie brzęczący nad uchem.

Wrażenia osobiste (4)
Polecam każdemu, kto chce posłuchać lekkiej i przyjemnej książki. Bo bez żadnych wątpliwości jest to lekka i przyjemna lektura. Nie ma w sobie żadnej głębszej treści -przesłanie, żeby przez pracę nie tracić swoich najbliższych i nie oddać się mamonie, jaką są pieniądze i sława, jest podane jasno na tacy. Według mnie, takie książki są potrzebne, pomagają się zrelaksować i oderwać głowę od spraw, o których w tym momencie nie chcesz myśleć. Nie jest to oczywiście pozycja, którą można wpisać na listę 100 najciekawszych książek literatury światowej - nie oszukujmy się, ale ten, kto z zamiłowaniem ogląda America's Next Top Model, Project Runway, czy prowadzi blog szafiarkowy z zaciekawieniem przyglądnie się światu wielkich projektantów, dużych pokazów mody i życiu gazety, która nadaje nowe trendy, osnutą na wątku dziewczyny wkraczającej w dorosłe życie.