Audiobook: Horacio Quiroga, LEŚNY MIÓD, OPOWIEŚCI NIESAMOWITE, 1CD - MP3

Pamiętam, że kiedyś czytywałem popularnych autorów "iberoamerykańskich". Głównie podobały mi się rzeczy Borgesa, większość Marqueza, coś Cortazara i kilku innych autorów - których nazwisk nie pamiętam... Zapamiętałem Horacio Quirogę. Po jakimś czasie nie byłem do końca pewien, czy to ktoś z Ameryki Południowej, czy może z Afryki... mam słabą pamięć. Jednak same teksty były naprawdę świetne i zrobiły na mnie duże wrażenie.

Postanowiłem sprawdzić audiobooka - zbiór opowiadań "Leśny miód. Opowieści niesamowite", wydanego przez  Armorykę, wydawnictwo którego wcześniej nie znałem.

Nie udało mi się stwierdzić, czy jest to antologia wydawnictwa, czy tłumaczenie jednego ze zbiorów. Jakieś opowiadania (zamieszczone na tej płycie) pamiętam z książki "Opowiadania o miłości, szaleństwie i śmierci". W każdym razie - wybór jest dobry. Mamy tu senne "Dryfując", dziwne "Tam dalej", mocną "Zarżniętą kurę" i horror (jakby napisany przez Edgara Poe) - "Poduszkę z pierza". Cztery tytuły: "Syn", "Leśny miód", "Martwy człowiek" i "Dryfując" wydały mi się najlepsze, najbardziej charakterystyczne. We wszystkich człowiek odnosi porażkę w walce z naturą. Nie dostaje drugiej szansy - śmierć lub szaleństwo jest ceną za nieznajomość zasad albo konsekwencją zwykłego braku szczęścia. Chcąc żyć w zgodzie z naturą, trzeba zaakceptować jej bezwzględne prawa. Nie można tylko korzystać z dobrodziejstw - w każdej chwili można stać się ofiarą przypadku, nieuwagi lub niewiedzy. To nie jest zabawa, Panie i Panowie, tylko walka o życie!

Czytając skrót biografii autora trudno się dziwić jego "ulubionym" tematom. Ktoś w tej biografii ciągle popełnia samobójstwo (włącznie z samym autorem), tragicznie ginie albo przynajmniej kogoś zabija. Urugwaj i Argentyna (a szczególnie prowincja Misiones) wydają się z tej perspektywy miejscami, których nie wybiera się na wakacje. Chyba, że na kursy przeżycia.

Opowiadania Quirogi koncentrują się wokół rodzinnych tragedii i bezwzględności natury. Śmierć jest obecna chyba w każdym z tych utworów. Hm... po co więc to czytać? Czy ja wiem... Nie samą radością, tańcami, różowymi kwiatkami i teledyskami Dody człowiek żyje. Ja tam czasem lubię sobie zafundować coś poważniejszego, żeby nie zgłupieć do reszty. Ale uwaga - to nie jest jakaś histeryczna, potwornie przygnębiająca lektura. "Smutna" to ona jest - bo zwraca uwagę na kruchość życia i rolę przypadku. Literatura bardzo uwrażliwiająca, że tak powiem. No i dobrze napisana.

Okładka i płyta CD nie zachwycają szatą graficzną, ale są w porządku. Miłą rzeczą jest książeczka z tytułowym opowiadaniem. Do czego by się tu przyczepić... Może - długość audiobooka? Trochę powyżej półtorej godziny to mało, jeśli książkę audio kupujemy w postaci płyty CD. I wychodzi nieco drogo... może książka mogła być dłuższa, zawierać więcej utworów?

Opowiadania czyta Joanna Kruk - z początku miałem wątpliwości, czy odpowiada mi ten głos, ale po wsłuchaniu się - tak, bardzo odpowiada. Momentami nieco chłodny, jakby z boku, momentami zaangażowany ("Tam dalej"). Bardzo ładnie przeczytane.