Chcesz w przystępny sposób usłyszeć o kolonizacji na prawie niemieckim? Chcesz wiedzieć jaki powienien być rycerz idealny? W którym roku Krzyżacy naprawdę przybyli do Polski?
ROZJAŚNIAMY MROKI ŚREDNIOWIECZA!

Czy w drużynie Mieszka I służyli Wikingowie? Czy Krzywousty popełnił błąd dzieląc Polskę na dzielnice? Co zalecali średniowieczni lekarze swoim pacjentom?
Rozjaśniamy mroki średniowiecza!

Przywileje szlacheckie 1355-1496
Mieszczanie i chłopi w Polsce późnego średniowiecza, czyli dzieło literackie jako źródło historyczne.

Konfliktu z Zakonem ciąg dalszy: od wojny trzynastoletniej do hołdu pruskiego 1454-1525

Polityka dynastyczna Jagiellonów 1440-1515

Problemy wschodni, czyli stosunki z Moskwą 1380-1514

O polską koronę 1382-1385
Litwa przed 1385 rokiem
Unia polsko-litewska i wojna z Krzyżakami: od Krewy do Horodła 1385-1413
Wojny z Zakonem, następstwo tronu i sprawy polsko-litewskie 1414-1453

Zakon Kzyżacki na ziemiach polskich do zajęcia Pomorza Gdańskiego, 1226-1309

Polityka zagraniczna Polski 1320-1370

Polityka wewnętrzna Kazimierza Wielkiego 1333-1370

Rządy Andegawenów i kwestia następstwa 1370-1385

Kolonizacja wiejska na prawie niemieckim
1. Prawo, lokacje i immunitet
2. Dokument średniowieczny

Kolonizacja miejska

Przemiany społeczne w epoce rozbicia dzielnicowego

Rozbicie Dzielnicowe
· Etap I: Upadek zasady senioratu 1138-1180
· Etap II: Osłabienie władzy princepsa 1180-1232
· Etap III: Przewaga książąt śląskich 1232-1241
· Etap IV: Pogłębienie się rozbicia dzielnicowego 1241-1290
· Etap V: Zjednoczenie ziem polskich przez Władysława Łokietka 1288 – 1320

Rządy Bolesława Szczodrego i sprawa św. Stanisława 1058-1079

1. Panowanie Bolesława Szczodrego 1058-1079
2. Sprawa św. Stanisława

Organizacja państwa wczesnopiastowskiego

Rządy Władysława Hermana i Bolesława Krzywoustego 1079-1138

1. Panowanie Władysława Hermana
2. Konflikt Bolesława z bratem Zbigniewem
3. Bolesław Krzywousty i podbój Pomorza

Rozbicie dzielnicowe w opinii historyków
Ustawa sukcesyjna Bolesława Krzywoustego

Bolesław Chrobry 992-1025 , Kryzys monarchii wczesnopiastowskiej 1025-1039 i jego przezwyciężenie 1039-1058
Wykłady zostały przygotowane w celu urozmaicenia prowadzonych zajęć lekcyjnych z historii, jako materiał dla poszerzenia wiedzy poza podręcznikowej dla uczniów.
Ciekawostki i odniesienia do źródeł historycznych, odkryją przed słuchaczami nieznane fakty z historii, gwarantując łatwy i dogłębny sposób zdobywania wiedzy.
Dostępne w postaci pojedynczych wykładów, szczególnie przydatne dla osób, które samodzielnie chcą przygotować się do egzaminów, sprawdzianów lub nie mogą uczestniczyć w zajęciach lekcyjnych.

Wykłady zostały przygotowane w celu urozmaicenia prowadzonych zajęć lekcyjnych z historii, jako materiał dla poszerzenia wiedzy poza podręcznikowej dla uczniów.
Ciekawostki i odniesienia do źródeł historycznych, odkryją przed słuchaczami nieznane fakty z historii, gwarantując łatwy i dogłębny sposób zdobywania wiedzy.
Dostępne w postaci pojedynczych wykładów, szczególnie przydatne dla osób, które samodzielnie chcą przygotować się do egzaminów, sprawdzianów lub nie mogą uczestniczyć w zajęciach lekcyjnych.
Seria wykładów to doskonały prezent dla osób, które pasjonują się historią.

„III wiek otwiera nowy etap w dziejach Rzymu. Ciągłe wojny i walki o władzę rujnowały gospodarkę prowadząc do zubożenia ludności. Zagrożenia zewnętrzne, przed którymi stanął Rzym na początku III wieku miały dwojaki charakter. Na Wschodzie ich źródłem była polityka państwa perskiego. Odwołując się do tradycji Achemenidów stworzyło ono poważne zagrożenie dla wschodnich prowincji Cesarstwa Rzymskiego. Armia perska ze swą świetną pancerną jazdą okazała się trudnym dla Rzymian przeciwnikiem. ...”

„ Nie bez złośliwości opowiada św. Augustyn: „Rzymianie nie uznali za stosowne powierzyć zarządzania okolicami wiejskimi jakiemuś jednemu bóstwu lecz równinę oddali bogini ról Rusinie, grzbiety gór Jugatynowi, nad pagórkami ustanowili Kollatynę, nad dolinami Wallonię. Nie mogli nawet znaleźć takiej jednej Segecji, by raz na zawsze oddać jej w opiekę zasiewy, lecz nad ziarnem dopiero posianym, dopiero znajdującym się w ziemi woleli ustanowić boginię Seję. ...”

„W wyniku podbojów Rzymianie zetknęli się z ludami znajdującymi się na różnym stopniu rozwoju. Dla jednych sami stali się wzorem. Od innych przejęli wiele elementów kultury i obyczaje. Najwcześniej i najgłębiej ulegli Rzymianie urokowi kultury greckiej. Wedle słów Horacego: „Graecia capta ferum victorem cepit” , czyli „podbita Grecja zwyciężyła swego dzikiego zwycięzcę”.

„Ostatnie dziesięciolecia republiki upłynęły pod znakiem walk o władzę. Podzielona politycznie arystokracja rzymska nie potrafiła okiełznać ambicji wywodzących się z jej grona wybitnych jednostek, poruszyć społeczności obywatelskiej do obrony zagrożonego ustroju, przeprowadzić reform dających szanse na przebudowę republikańskiej formy rządu. W senacie ścierali się ze sobą zwolennicy poszczególnych polityków, a racja państwa stawała się najczęściej pustym, propagandowym sloganem..."

„Zajęcie obszarów pozaitalskich postawiło przed Rzymem wiele problemów natury organizacyjnej i politycznej. Nowo zdobyte terytoria nazywano prowincjami. Status poszczególnych miast i ludów wchodzących w skład prowincji określali zwycięzcy. Część z nich uczyniono sprzymierzeńcami Rzymu zobowiązanymi do dostarczania floty i wojska zwalniając je od świadczeń finansowych oraz gwarantując autonomię. Większość stanowili wszakże „poddani ludu rzymskiego”, wolni na ogół od obowiązku służby wojskowej, a zmuszeni do płacenia daniny..."

„Z wielu powodów republika rzymska to państwo szczególne. Z pewnością ona właśnie, a nie demokracja ateńska wywarła na nasze czasy wpływ najbardziej głęboki. Z formalnego punktu widzenia rzymska „civitas” przypomina grecką polis, ściślej jej oligarchiczną formę. Niewielkie początkowo miasto, wyrosło z czasem na stolicę ogromnego imperium..."

„Początki Rzymu otacza tajemnica, którą raczej zaciemniają, aniżeli rozświetlają opowiadane przez starożytnych często sprzeczne ze sobą legendy. Względna zgoda panowała tylko, co do jednego, że twórcy Rzymu wywodzili się od Eneasza który uciekając ze zdobytej przez Achajów Troi u kresu swej wędrówki osiadł w Lacjum. Szczegółowe wersje wyglądały już jednak różnie. Wedle jednej z nich Rzym założył Remus, jeden z czterech synów Eneasza, wedle innej uczynił to sam Eneasz..."

„Szczególnie miejsce w dorobku starożytnej Grecji zajmują rozważania filozoficzne. Stanowiące osnowę greckich wierzeń, mity udzielały odpowiedzi na podstawowe pytania dotyczące bogów i ludzi. Wyjaśniały pochodzenie i naturę bogów, opowiadały o czynach herosów, początkach miast, różnych obyczajów i instytucji. W VI wieku p.n.e. również poza religią zaczęto szukać odpowiedzi na pytania dotyczące początków świata i dziejących się w nim zjawisk. Przejście od myślenia religijnego do myślenia racjonalnego dokonało się za sprawą filozofów działających w Jonii, stąd nazwa filozofia jońska..."